Η παραπάνω είδηση είναι πέρα για πέρα αληθινή και εφαρμόστηκε για πρώτη φορά στην Γερμανία. Η ιδέα «μπήκε» στο μυαλό των οικονομικών συμβούλων της κυβέρνησης όταν είδαν πως όλο και περισσότερα νέα κορίτσια καταφεύγουν στο διαδίκτυο και πωλούν την παρθενιά τους!

Το πιο πρόσφατο παράδειγμα  προέρχεται από μια 19 χρονη φοιτήτρια που προσπαθεί να συγκεντρώσει τα χρήματα για τις σπουδές της! Έβαλε λοιπόν μια αγγελία στην ιστοδελίδα ineed.co.nz. και υπογράφωντας με το ψευδώνυμο «Unigirl» αυτο-παρουσιάζεται ως «ελκυστική παρθένα»!

Το κείμενο της αγγελίας  αναφέρει: «Διαθέτω την παρθενιά μου σε αυτόν που θα προσφέρει τα περισσότερα χρήματα υπό τον όρο να ηρούνται όλες οι προϋποθέσεις όσον αφορά την προσωπική μου ασφάλεια. Έλαβα την απόφαση με πλήρη επίγνωση των συνθηκών και των πιθανών συνεπειών».

Δεν είναι η πρώτη φορά που κάποια παρθένα αποφασίζει να πουλήσει «ό,τι πολυτιμότερο διαθέτει» μέσω διαδικτυακής αγγελίας. Και όπως συνέβει και στις προηγούμενες περιπτώσεις οι αντιδράσεις ποικίλλουν.

Ο διαχειριστής πάντως του I Need,  Ρος ΜακΚένζι δήλωσε ότι «η πολιτική μας ορίζει ότι αν μια αγγελία είναι νόμιμη και δεν αντιτίθεται στις γενικές αρχές τις κοινωνίας μας είναι εντάξει. Παρ’όλα αυτά θα εξετάσω το θέμα αυτό περισσότερο και θα το συζητήσω με τους συνεργάτες μου».

Σε πλήρη ταύτιση με πολλούς έλληνες πολιτικούς ο κ. ΜακΚένζι , που πιστεύουν πως «ό,τι είναι νόμιμο, είναι και ηθικό!»

Έρχεται «φόρος παρθενίας»!

Τον Ιανουάριο του 2010 μία αντίστοιχη περίπτωση ενός κοριτσιού από την Βόρεια Ιρλανδία, «έπιασε» τό ποσό των 18.000 δολαρίων. Η Γερμανική κυβέρνηση, βλέποντας πως το φαινόμενο παίρνει μεγάλες διαστάσεις προχώρησε σε μία κίνηση που πολύ φοβάμαι θα βάλει ιδέες και στους δικού μας:  επέβαλε «φόρο παρθενίας» σε 18 χρονη που αποφάσισε να βγάλει σε πλειστηριασμό την πρώτη ερωτική της επαφή, πάντα μέσω internet.


Η επίσημη τοποθέτηση του οικονομικού επιτελείου της γερμανικής κυβέρνησης ήταν πως επρόκειτο για «σεξ επί πληρωμή», το οποίο φορολογείται κανονικά. Από την ενέργεια αυτή προέκυψαν δύο πρακτικά προβλήματα:

το πρώτο ήταν πως η κοπέλα δεν μπορούσε να κόψει απόδειξη αφού για να συμβεί αυτό θα έπρεπε να κάνει στην εφορία «έναρξη εργασιών» ως ιερόδουλος και το δεύτερο ήταν πως ο αγοραστής απαίτησε να γίνει δεκτή η απόδειξή του στην εφορία και να συνυπολογιστεί στο αφορολόγητό του!

Πηγή: pyles.tv

Bookmark and Share

Advertisements